22:04 - “Tarihe Altın Harflerle Yazılan Destan: Çanakkale Ruhuyla Geleceğe!”
04:32 - Sinemada Yapay Zeka Sempozyumu Beyoğlu’nda Düzenleniyor
19:47 - İspanya Sağlık Turizminde 2026 Hedeflerini Büyütüyor
23:54 - AKADEMİDE VE SEKTÖRDE DEPREM: KONFEDERASYON BAŞKANI HAKKINDA ‘SAHTE DOKTORA’ ŞOKU!
00:38 - ABD Başkanı Trump: “Soğuk hava koşulları nedeniyle Putin’e bir hafta saldırma dedim, kabul etti”
00:00 - ABD-İran krizinin ortasında Türkiye’de kritik görüşme! MSB: “Bölgede çatışma istemiyoruz”
19:44 - Uluslararası Sağlık Turizmi Federasyonu’ndan İspanya’ya Yeni Atama
22:27 - Alanyaspor – Fenerbahçe Maçı Özeti ve Tüm Önemli Anları
00:38 - DOMİNİK CUMHURİYETİ NDEN SANKON A ZİYARET
20:23 - Galatasaray’ı yenen Fenerbahçe’den Okan Buruk’a göndermeler geldi!
Oyuncu Ceyda Düvenci Serebral Palsi hastası kızı Melisa’ya Instagram hesabından içini döktü.
İşte Ceyda Düvenci’nin satırları; ”Neşem , yolculuğum, gözyaşlarım, kalp çarpıntım, bazen imkansızım, bazen en zor başarım, kendimi çaresiz hissetmelerim, korkularım, mutluluk kahkahalarım, kalbim, sürprizlerim, şükürüm… seninle ilk gün başladığımız hayat yoluna teşekkür ederim… yüzbinlerce kitap okusam, binlerce okul bitirsem senin öğrettiklerinin hiçbirini öğrenemezdim. Evet zor ama bir o kadar da kalpten bir yol bizimki… tüm yorgunluklarını, hayal kırıklıklarını, çabalayıp başaramadıklarını, kendini dünyana saklamanı, fırtınalarını, göz yaşlarını seviyorum… çünkü bir o kadar başarıların, yapabildiklerin, mücadelen, mutlu bir ruhun, özgüvenli bir kişiliğin ve şefkatli bir kalbin, vazgeçmeyen azmin var… herkes fark etsin diye senin gününü yapmışlar ayda 1 kere, serebral palsi günü… özel günleri oldum olası sevmem. Nedense adını koydukları her güne özel o duyguyu yoğun yaşatırlar herkese, gün biter duygusu da uçar gider… ama madem hatırlatma, anlatma günü ya da ayı bu zamanlar… o halde satırları okuyan sana sözüm; bir ömür hatırla, ötekileştirme, korkma, parmakla gösterme, acıyarak bakma, çocuğun yanına kadar gelip anne-babasına “nesi var?” Diye sorma, bize sabır dileme… tüm bunlar yetine insanca yapabileceğin çok şey var… sevgi, şefkat duymayı dene, yardımcı olmayı dene, en önemlisi de evlatlarını sevgi dolu yetiştir… aynı sınıfa serebral palsi’li çocuk geldi diye çocuğu okuldan attırmaya çalışma, aksine mutlu ol… mutlu ol çünkü çocuğun hayata bambaşka bir kalple bakmayı öğrenecek. Derslerde öğretilmeyen bir insanlık dersi alacak. Ve senin bile sağlayamayacağın bir dostluk yaşayacak… serebral palsi sadece bir özellik… bu özelliği sevmeyi dene…”
