13:31 - Borsa, döviz, altında yön nereye kayıyor?
13:13 - Murat Uygur’un Yönetmenliğini Yaptığı Film Sinemalarda Yoğun İlgi Gördü
11:21 - Erdoğan, Özkan’a manevi tazminat davası açtı
10:45 - Diyanet İşleri Başkanı Ali Erbaş’tan dikkat çeken ‘Atatürk’ mesajı!
17:48 - İzmir’de Nostalji Rüzgarı: Retrobüs Grubu Tarihi Havagazı Fabrikası’nda Coşturdu
14:39 - Transfer tahtası bir açıldı pir açıldı! Fatih Erbakan bu kez çok kızacak!
11:56 - Sivrisineklerden bulaşan virüse dikkat!
20:48 - BOTAŞ duyurdu! Doğal gaz fiyatlarına zam
21:00 - Şanlıurfa’da Vahşet: Sokak Köpeği Vahşice Öldürüldü
15:48 - Seçil Erzan davasında yeni detay! İddianamede ortaya çıktı.
Oyuncu Ceyda Düvenci Serebral Palsi hastası kızı Melisa’ya Instagram hesabından içini döktü.
İşte Ceyda Düvenci’nin satırları; ”Neşem , yolculuğum, gözyaşlarım, kalp çarpıntım, bazen imkansızım, bazen en zor başarım, kendimi çaresiz hissetmelerim, korkularım, mutluluk kahkahalarım, kalbim, sürprizlerim, şükürüm… seninle ilk gün başladığımız hayat yoluna teşekkür ederim… yüzbinlerce kitap okusam, binlerce okul bitirsem senin öğrettiklerinin hiçbirini öğrenemezdim. Evet zor ama bir o kadar da kalpten bir yol bizimki… tüm yorgunluklarını, hayal kırıklıklarını, çabalayıp başaramadıklarını, kendini dünyana saklamanı, fırtınalarını, göz yaşlarını seviyorum… çünkü bir o kadar başarıların, yapabildiklerin, mücadelen, mutlu bir ruhun, özgüvenli bir kişiliğin ve şefkatli bir kalbin, vazgeçmeyen azmin var… herkes fark etsin diye senin gününü yapmışlar ayda 1 kere, serebral palsi günü… özel günleri oldum olası sevmem. Nedense adını koydukları her güne özel o duyguyu yoğun yaşatırlar herkese, gün biter duygusu da uçar gider… ama madem hatırlatma, anlatma günü ya da ayı bu zamanlar… o halde satırları okuyan sana sözüm; bir ömür hatırla, ötekileştirme, korkma, parmakla gösterme, acıyarak bakma, çocuğun yanına kadar gelip anne-babasına “nesi var?” Diye sorma, bize sabır dileme… tüm bunlar yetine insanca yapabileceğin çok şey var… sevgi, şefkat duymayı dene, yardımcı olmayı dene, en önemlisi de evlatlarını sevgi dolu yetiştir… aynı sınıfa serebral palsi’li çocuk geldi diye çocuğu okuldan attırmaya çalışma, aksine mutlu ol… mutlu ol çünkü çocuğun hayata bambaşka bir kalple bakmayı öğrenecek. Derslerde öğretilmeyen bir insanlık dersi alacak. Ve senin bile sağlayamayacağın bir dostluk yaşayacak… serebral palsi sadece bir özellik… bu özelliği sevmeyi dene…”